Archive for the 'Vlaams Parlement' Category



Huismoeders activeren op de arbeidsmarkt: werk aan de winkel

Vorige week lanceerde VDAB-topman Fons Leroy vier voorstellen om de groeiende lijst van knelpuntberoepen aan te pakken. Terecht verwijst Leroy naar de grote groep niet-actieve 50+’ers die we moeten activeren. Hij neemt daarbij het voorbeeld van de huismoeders die terug aan het werk kunnen zodra hun kinderen groot genoeg zijn. Huismoeders die jarenlang voor hun kinderen gezorgd hebben, beschikken bijvoorbeeld over de juiste kwaliteiten om aan de slag te gaan in de zorgsector, waar een enorm tekort aan werkkrachten bestaat. sp.a treedt dit voorstel van de VDAB-topman bij: de noden in de zorg zijn nu al groot. Door de vergrijzing zal de nood naar bejaardenverzorging nog toenemen en ook in de kinderopvang zijn er tekorten.

Vandaag is het echter niet makkelijk om als huismoeder aan de slag te gaan in de zorg. Een voorbeeld uit de praktijk. Een gehandicapte jongen beschikt over een Persoonlijk Assistentie Budget, daardoor kan hij zelf hun zorgbudget beheren en hun zorgnoden gepast invullen. Zo kan hij iemand aannemen om voor hem te zorgen. Zorg op maat dus.

Vlaams Parlementslid Bart Van Malderen: “Ik was dan ook verbijsterd toen ik deze week vernam dat een moeder die de zorgen voor haar gehandicapte zoon wou opnemen via zijn PAB-budget geweigerd werd door de RVA. Deze moeder weet als geen ander welke zorgen haar zoon nodig heeft. De RVA valt over een juridische formaliteit in plaats van deze actieve 50+’er te activeren en een actieve rol te laten spelen op onze arbeidsmarkt waar we mensen als haar meer dan broodnodig hebben.”

We hebben elk talent nodig op de arbeidsmarkt”, aldus Van Malderen. “En daarom moeten we de drempels naar arbeid verlagen. Daarvoor moeten we durven afstappen van de bestaande recepten en het debat verder voeren.  Het voorbeeld van de moeder die niet kan aangenomen worden door haar zoon om voor hem te zorgen, moeten we vermijden. Administratieve vereenvoudiging en transparante regels zijn dan ook een minimum. Verder vragen wij een betere aansluiting van opleidingen en onderwijs op het werkveld, en het inzetten op kansengroepen, 50-plussers, allochtonen, personen met een handicap, …

Vlaanderen telde eind september van dit jaar 200.140 niet-werkende werkzoekenden. De groep van 50+’ers vertegenwoordigen hierin zo’n 25,5 procent en hiervan zijn 26,1 procent langdurige werklozen (langer dan 2 jaar). Daartegenover staan er 121.979 openstaande vacatures waarvan een groot deel vacatures voor knelpuntenberoepen zijn.

Versneld werk maken van zorgvernieuwing

Vlaams volksvertegenwoordiger Bart Van Malderen (sp.a) reageert op het persbericht van de vzw Gelijke Rechten voor Iedere Persoon met een handicap (GRIP) – die meer dan 30 organisaties uit de sector vertegenwoordigen – over de meerjarenplanning van minister van welzijn Vandeurzen. Van Malderen zegt begrip te hebben voor de opmerkingen van GRIP.

WachtlijstenVlaams volksvertegenwoordiger Bart Van Malderen (sp.a): “De engagementen die in het verleden werden gemaakt slorpen veel van het uitbreidingsbeleid op. Zo voorziet de minister 7 miljoen euro voor het verbeteren van de personeelsomkadering. Dat is uiteraard goed voor de werknemers, maar is eigenlijk een correctie op oude besparing uit de jaren ’80. Door deze extra centen wordt er niemand extra geholpen. Ook de 8,5 miljoen euro die de minister voorziet om gebouwen in exploitatie te nemen (VIPA-buffer) is een erfenis uit het verleden en weegt op de zorgvernieuwing en zorguitbreiding die wij als sp.a willen”.

We moeten nog deze legislatuur de ommezwaai naar echte zorgvernieuwing maken”, benadrukt Van Malderen, “het debat mag niet enkel gaan over de 35 miljoen euro van het uitbreidingsbeleid maar over de 1 miljard euro die in de sector omgaat. De minister, het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap en de veranderingsmanager moeten hier dringend werk van maken. Zorg op maat en vraagsturing zijn daarbij voor ons essentiële criteria”.

900.000 euro steun voor wellness-centrum

Vlaamse overheid subsidieert knap initiatief dat 28 banen creëert
900.000 euro steun voor wellness-centrum

De Vlaamse overheid geeft bijna 900.000 euro aan het nieuw te realiseren wellness-centrum in het kasteel van Regelsbrugge in Aalst. Het project liep vertraging op omdat de zoektocht naar financiën en vergunningen langer duurde dan voorzien. Door de steun zou de uitbouw van het complex in een stroomversnelling kunnen komen. “De komende twee jaar willen we 28 voltijdse banen scheppen, daarna nog meer”, zegt Rik Van den Hende.

De Vlaamse regering keurde gisteren de toekenning van strategische investeringssteun voor het Aalsterse CF&O goed. “Ze kunnen rekenen op een steun van 884.747 euro voor de uitbouw van een wellness-centrum op kasteeldomein Regelsbrugge in Nieuwerkerken bij Aalst”, zegt Vlaams volksvertegenwoordiger Bart Van Malderen (sp.a).

CF&O wil het leegstaande kasteel van Regelsbrugge – in de volksmond bekend als ‘het kasteel van Schotte’ – ombouwen tot wellness-centrum. De eigenaars hebben ambitieuze plannen. Zo zouden er acht sauna’s en een zwembad komen. Er wordt ook een buitenzwembad aangelegd, een restaurant, een ligweide en een seminarieruimte.

Lees de volledige post ’900.000 euro steun voor wellness-centrum’

Arbeidsmarkt 2.0: jaarlijks 10.000 Brusselse werklozen minder

Open brief aan de heer Benoît Cerexhe en aan de heer Philippe Muyters, Ministers van Werk in Brussel en in Vlaanderen

Mijne heren Ministers,

Mijnheer Cerexhe, Mijnheer Muyters,

Wij zijn van Dendermonde en van Anderlecht. Elk begaan met het tewerkstellingsbeleid.

Dendermonde heeft 800 vacatures. Dertig kilometer verder, in Anderlecht-Kuregem, bijna de helft (!) van de jongeren werkloos. Dat probleem zal niet verkleinen: tegen 2020 komen er nog eens 50.000 jongeren bij in het Brussels Gewest. Al die jongeren van vandaag en morgen hebben een toekomst nodig. Dat veronderstelt eerst kwalitatief onderwijs, maar ook een job. Daar zijn jullie, de gewestministers voor tewerkstelling verantwoordelijk voor. Jullie zullen een tandje moeten bijsteken.

Er is de laatste tijd veel gezegd en geschreven over staatshervorming. We willen eigen bevoegdheden ontplooien en versterken. Maar soms kunnen we het niet alleen. Soms staan we samen sterker.

Net daar is een taak voor jullie weggelegd. Als er niets wordt gedaan groeit de derde generatie jongeren op met het gevoel dat werkloos zijn een norm is, dat langdurige werkloosheid uitzichtloos is en generatiearmoede normaal.

Wel, in Vlaanderen staat er een recordaantal van 52.000 jobs open, werkgevers snakken naar werkkrachten. De studie van het Vlaams Instituut Voor Economie en Samenleving (Vives) toont aan dat er nog tienduizenden jobs voor Brusselaars beschikbaar zijn in Vlaanderen. Het aantal Brusselaars dat elke dag in Vlaanderen gaat werken, groeide de laatste jaren tot 43.000 maar volgens Vives is er werk voor 60 tot 70 procent meer.

We noteren 110.000 Brusselse werklozen. Bijna 360.000 mensen pendelen dagelijks uit Vlaanderen naar Brussel. 43.000 Brusselaars werken in Vlaanderen. Er zijn jobs in Vlaanderen,  bedrijven vinden geen werkkrachten en toch vinden werklozen geen job.

Sinds 2007 al werken de diensten van arbeidsbemiddeling van Vlaanderen en Brussel samen, een initiatief van toenmalig Vlaams minister van werk Frank Vandenbroucke en Brussels minister Benoît Cerexhe. Vacatures worden uitgewisseld en er is afgesproken dat Actiris (de Brusselse VDAB) elk jaar 1.000 werkaanbiedingen in de rand zou voorstellen aan telkens zes Brusselse werklozen (per werkaanbieding). De Vlaams-Brusselse samenwerking werkt: op 15 juni heeft de FOD Economie bekend gemaakt dat meer en meer Brusselaars in Vlaanderen werken.

Toch volstaat het niet, het is nu tijd om een stap verder te zetten. 1.000 mag gerust 5.000 Vlaamse vacatures worden en op lange termijn moeten we tot 30% van de Vlaamse werkaanbiedingen gaan. Intenties moeten engagementen worden, van effectieve plaatsing, van hoeveel van die voorgestelde jobs ook effectief ingevuld moeten worden door een Brusselse werkzoekende. Als we slagen in een invulling van 70% van de jobs, hebben we elk jaar 10.000 Brusselse werkzoekenden minder.

We moeten durven verder kijken dan de metropolitane regio. Als het voor ons evident is dat iemand uit Dendermonde of nog uit Charleroi in Brussel komt werken, waarom stellen we hen dan niet het omgekeerde voor. Het voorstel in de nota Di Rupo om de maximale afstand waarbinnen iemand een job kan worden aangeboden, uit te breiden van 25km naar 60km is daarvoor cruciaal.

Is dit dan een utopie, een droom? Neen. Kunnen we aan dat resultaat komen? Wij geloven van wel.

Ten eerste moet de Brusselse dienst Actiris consulenten aanwerven die zich specifiek bezighouden met het voorstellen van Vlaamse vacatures aan Brusselse werklozen, meer in aantal, en ruimer in regio. We moeten daarin streng maar kordaat zijn. Geef jongeren kansen, maar vooral: zorg ervoor dat ze die ook grijpen.

Ten tweede moet de Vlaamse overheid haar bevoegheid inzake opleiding in Brussel uitvoeren. Door de nauwe samenwerking met Actiris, moet een opleidingsaanbod uitgebouwd worden, specifiek gericht op de toeleiding naar Vlaamse bedrijven.

Ten derde moeten Vlaamse bedrijven stageplaatsen openstellen voor Brusselse werklozen. Activeer de uitkering van de Brusselse werklozen en laat oudere werknemers hen begeleiden in die intrede op de arbeidsmarkt. Geef met die geactiveerde uitkering, de Brusselse jongere een buddy in het bedrijf, aan wie hij zich kan optrekken, van wie hij kan leren.

De huidige samenwerking is te veel een verplicht nummertje geworden. Een sterkere dynamiek, een grotere ambitie, een gevoel van urgentie, gemeenschappelijke doelstellingen en resultaatsverbintenissen, dat hebben we nodig. Elke ochtend stromen 240.000 Vlamingen Brussel binnen in overvolle treinen. We willen dat die treinen ook vol weer uit Brussel vertrekken.

Elke Roex & Bart Van Malderen

Brussels fractieleider voor sp.a – Vlaams parlementslid voor sp.a
Anderlechtenaar – Dendermondenaar

Vrije woonkeuze voor personen met een handicap

Het Vlaams Parlement keurde deze middag een resolutie goed die de Vlaamse Regering vraagt een kader te creëren dat alle kansen biedt aan nieuwe woonconcepten voor personen met een handicap. De indieners willen dat Vlaanderen alles in het werk stelt opdat personen met een handicap op alle vlakken volwaardig kunnen participeren aan onze samenleving. Personen met een handicap moeten de vrijheid hebben om te kiezen waar en met wie ze wonen

Vlaams volksvertegenwoordiger en eerste indiener van de resolutie Bart Van Malderen (sp.a): “Decennialang werden personen met een handicap ver van de bewoning samengebracht in ommuurde instellingen en internaten, geïsoleerd van de samenleving. Vandaag beseffen we dat iedereen gebaat is bij een vraaggestuurde zorg op maat voor iedere PMH, maar ook bij het maximaal betrekken van de PMH in alle aspecten van de maatschappij: werken, mobiliteit, cultuur en dus ook wonen. Wonen is een cruciale factor om de inclusie zoals verwoord in het VN-verdrag te realiseren. Iedereen is het eens, maar op het terrein stellen zich wel een aantal problemen: de vastgoedmarkt kent soms een aantal onoverkomelijke drempels. Soms letterlijk. PMH en ouders die hun kinderen een steuntje willen geven, ervaren echter soms ook figuurlijke, papieren drempels. Op het ogenblik dat wachtlijsten groeien en budgetten beperkt zijn, is dit onaanvaardbaar en dus is er een kader nodig waardoor nieuwe initiatieven en concepten kansen krijgen.

De volksvertegenwoordigers pleiten voor een algemeen kader voor nieuwe woon- en zorgconcepten door de bestaande barrières weg te werken en alle nieuwe initiatieven kansen te geven. Van Malderen wijst ook op de noodzakelijke vernieuwing in de zorg en nood om de zorg nog meer en beter af te stemmen op de vraag van de PMH.

“We willen niet inzetten op geïsoleerde proefprojecten, maar werk maken van een echt drempelloze maatschappij waaraan elke PMH volwaardig kan deelnemen en specifiek kan wonen waar en met wie hij of zij wil”, besluit Van Malderen.

Los schoolverlaters zonder diploma niet

Minstens 15% van de jongens en 10% van de meisjes verlaat de secundaire school zonder diploma. Vlaams sp.a-volksvertegenwoordiger Bart Van Malderen wil hen niet los laten en vraagt dat de VDAB hen nog sneller en intensiever begeleid naar een job.

Morgen verlaten meer dan 10.000 jongeren de schoolbanken zonder diploma. Tussen 1999 en 2008 zagen we jaarlijks een stijging van het aantal jongeren die zonder diploma de schoolbanken verlaten: van ongeveer 12% naar meer dan 14%. Deze zogenaamde ‘ongekwalificeerde uitstroom’ ligt ook veel hoger bij jongens (17,6% in 2008) dan bij meisjes (10,5% in 2008).

Bart Van Malderen: “Er gaat nog te veel tijd verloren in de huidige procedure* van de VDAB om kwetsbare jongeren zonder diploma intensief te begeleiden. Pas na vier maanden gaat de VDAB over tot een individuele en intensieve begeleiding. Ik pleit er voor om de termijn korter te maken: we moeten jongeren snellere individueel en aangepast begeleiden. Bovendien zijn vier maanden nadat ze de school verlaten, in oktober/november dus, alle cursussen in avondonderwijs of bij bv. Syntra reeds gestart. En hoewel de CLB’s inspanningen doen om jongeren aan te zetten zich onmiddellijk bij de VDAB in te schrijven, aarzelen jongeren vaak nog te lang. De periode tussen de laatste schooldag en de inschrijving bij de VDAB moet dus korter of zelfs helemaal weggenomen worden. Ook hier moeten we oplossingen voor zoeken.

Van Malderen roept Vlaams minister Muyters op om de intensieve begeleiding door de VDAB zo snel mogelijk op te starten voor schoolverlaters, liefst onmiddellijk nadat die de schooldeur achter zich dicht slaat.

Jongeren zonder diploma hebben tweemaal meer kans om in de werkloosheid te belanden. Zonder diploma hebben ze zeer lage kansen op de arbeidsmarkt. Door kort op de bal te spelen en hen te begeleiden vanaf het moment dat ze de school verlaten, vermijden we dat ze in de langdurige werkloosheid terecht komen”, besluit Van Malderen.

Lees de volledige post ‘Los schoolverlaters zonder diploma niet’

Discriminatie haalt onze economie onderuit

“Systematische uitsluiting kunnen we niet tolereren. Bovendien halen we zo onze economie onderuit”, zegt Bart Van Malderen nu blijkt dat heel wat bedrijven enkel blanke werknemers willen aannemen. “Discriminatie is niet enkel moreel verwerpelijk maar heeft ook geen plaats in de knelpunteconomie van de 21ste eeuw. Heel onze samenleving zal zich moeten engageren om deze kwaal uit te roeien.”

Vandaag lekte een lijst uit van bedrijven die aan uitzendkantoor Adecco vroegen om enkel ‘BBB’s’ (Blanc-Bleu-Belge, dus blanke) werknemers aan te werven. “De lijst geeft ons een inzicht in de aanwervingspolitiek van bedrijven zoals United Colors of Benetton, C&A en Electrabel”, zegt Bart Van Malderen. “Hoewel de lijst dateert uit 2001, stellen we vast dat er een structureel probleem blijft. Vorige week nog bleek uit gegevens van Federgon, de federatie van selectie- en uitzendbedrijven, dat 28 procent van de interimkantoren bereid is te discrimineren. Er is nog steeds sprake van discriminatie. Niet enkel tegenover allochtonen, maar ook op basis van geslacht, uiterlijk, leeftijd of geaardheid.”

Van Malderen wijst erop dat zo’n praktijken niet enkel moreel verwerpelijk zijn, maar ook onze economie onderuit halen. “Hoewel de werkloosheid in Vlaanderen daalt, blijft de werkloosheid bij kansengroepen zoals 50+’ers, allochtonen en personen met een handicap nagenoeg ongewijzigd. We scoren op Europees niveau duidelijk ondermaats. Ondertussen klaagt het bedrijfsleven over schaarste op de arbeidsmarkt en over vacatures die niet ingevuld raken. De uitgelekte lijst suggereert dat het bedrijfsleven dit deels zelf veroorzaakt door bepaalde groepen bij voorbaat uit te sluiten. Niet ingevulde vacatures drukken de economische groei. De arbeidsmarkt van de toekomst moet per definitie inzetten op diversiteit.”

Toch beseft Van Malderen dat sommige bedrijven hardleers zijn. Als deze niet tot inzicht willen komen is er nog altijd de sociale inspectie, die best wat meer mag uitrukken. “De Vlaamse sociale inspectie voerde in 2010 amper 42 controles uit op discriminatie in de uitzendsector. Als je weet dat er 600 uitzendkantoren zijn, is dat een peulschil. Al plannen ze wel 500 controles op lopende tewerkstellingsmaatregelen en in het kader van de federale regularisatiemaatregelen bij mensen zonder papieren. Daarom zal ik de Vlaamse minister van Werk vragen zijn beleid rond discriminatie bij te sturen”, besluit Van Malderen.

Amper controle op discriminatie van uitzendkantoren

“28 procent van de interimkantoren discrimineert. En toch voert de minister amper controles uit”, zegt Vlaams sp.a-parlementslid Bart Van Malderen. “Een interimkantoor wordt één keer om de 14 jaar gecontroleerd. Ondertussen geraken duizenden vacatures niet ingevuld. Ik vraag een strengere aanpak van de minister.”

In de commissie Werk van het Vlaams Parlement maakte Federgon vandaag de resultaten bekend van hun “Mystery Calls”: anonieme telefoons die moeten controleren of interimkantoren in de praktijk discrimineren. Deze manier van werken kwam er nadat een VOLT-reportage heel wat stof deed opwaaien in de sector. Federgon liet 130 uitzendkantoren controleren op het feit of zij ingingen op discriminerende vragen van potentiële klanten. Niet minder dan 28 procent van de gecontroleerde interimkantoren blijkt in te gaan op vragen om te discrimineren bij aanwerving. Vlaams Brabant scoorde het slechts met 1 op 3 kantoren in overtreding.

Bart Van Malderen: “Deze cijfers bewijzen opnieuw dat er een structureel probleem is. Discriminatie is niet alleen moreel verwerpelijk maar kan ook geen plaats hebben in de knelpunteconomie van de 21ste eeuw. Neem het voorbeeld van Vlaams-Brabant waar het aantal vacatures zeer hoog is en men schreeuwt om meer arbeidsmobiliteit uit Brussel. Eén op drie interimkantoren discrimineert er.

Ook de Vlaamse Overheid moet dringend een tandje bijsteken. De rol van de sociale inspectie in het bestrijden van discriminatie is cruciaal. De Vlaamse sociale inspectie voerde in 2010 42 controles uit op basis van 10 klachten en 32 spontane controles. Dit resulteerde in 3 PV’s van waarschuwing en 3 dossiers Pro Justitia. Uitgaande van 600 uitzendkantoren betekent dit dat een uitzendkantoor slechts eenmaal in de 14 jaar gecontroleerd wordt.
In 2011 werden tot nog toe 20 controles uitgevoerd, waarvan 10 na melding. Minister Muyters zei in de commissie het aantal controles te willen opdrijven tot 50. Veel te weinig, want dan nog heeft een uitzendkantoor slechts de kans om elke 12 jaar gecontroleerd te worden.

“Discriminatie is geen monopolie van de uitzendsector”, benadrukt Van Malderen. Uitzendconsulenten gaan in de eerste plaats in op vragen van potentiële werkgevers. Heel de maatschappij zal zich moeten engageren om deze kwaal uit te roeien. “We vragen Minister Muyters om het aantal controles op te drijven en de harde kern van overtreders efficiënter op te sporen en aan te pakken.”

“Op het ogenblik dat duizenden vacatures open staan en nog steeds tienduizenden mensen werkloos zijn, is het onverantwoord dat bepaalde groepen systematisch worden uitgesloten, besluit Van Malderen.