De verbazing, verontwaardiging en woede die door ons land gaat naar aanleiding van de vaudeville die de afgelopen dagen werd opgevoerd is oprecht en terecht. De verleiding is dan groot om alle focus te leggen op dat ene dossier. De analysestukken zullen weken – zo niet maanden- de val van de regering Leterme in alle aspecten belichten. Toch is hier duidelijk meer aan de hand dan de fatale uitschuiver van een Vlaamse King Lear die in panische angst voor zijn politieke dood beroep doet op onkiese methodes. Er zit een methode achter. In de recente reeks dramatische ontwikkelingen zouden we een paar “anekdotes” kunnen vergeten.
Vice-Premier De Wael ontsnapte nipt aan een Leterme-scenario door koppig niet te willen luisteren naar de roep om zijn conclusies te trekken. Aanleiding was het beïnvloeden van selecties bij de politie vanuit het kabinet.
Minister De Crem die dronken een New Yorkse bar op stelten zette vond zijn wraak in het ontslag van de barmeid-blogster die over zijn boemeltocht berichtte, na een telefoontje vanuit – rara – het kabinet… Zelfs voor dergelijke banaliteiten wordt het netwerk rond de politicus aangesproken om in het duister het gelijk te halen dat in het daglicht onbereikbaar is. De hybris van de macht lijkt moeilijk te ontsnappen.
Dit is geen toeval meer. Dit alles maakt deel uit van een systeem. Aan de basis ligt een mentaliteit waarbij men denkt ten allen tijde zijn/haar netwerk te kunnen inroepen om alles te bekomen wat men zich wenst. Dit leidt er toe dat niet wie gelijk heeft, zijn gram haalt maar wel wie over het grootste of sterkste netwerk beschikt. Dit leidt tot een parallel beslissingsproces en tot een onaanvaardbare aantasting van het geloof in de instellingen en de rechtstaat.
Het is opvallend hoeveel mensen deze dagen de vergelijking maken met de ontsnapping van Marc Dutroux. Een positief gevolg van die onzalige dagen is de politiehervorming. Er waren dramatische misstappen nodig om een breed maatschappelijk draagvlak te bekomen om deze broodnodige maar aartsmoeilijke en vooral ook dure operatie door te voeren. We moeten hopen dat uit deze gitzwarte politieke en economische periode eveneens de lessen worden getrokken om de nodige aanpassingen aan ons bestel door te voeren. Fist things first: het Fortis-kluwen moet ontrafeld en opgelost worden. Er dient een grondige bijsturing te gebeuren van de manier waarop de financiële markten en instellingen werken om herhaling te voorkomen. De economische crisis zullen we te lijf moeten gaan met een combinatie van gerichte investeringen (door de gewesten) en sociaal verantwoorde zuinigheid op het federale vlak, die toelaat om de uitdagingen van de vergrijzing en globalisering aan te kunnen. Maar het is ook aan te raden om de relatie tussen de verschillende machten in ons land eindelijk grondig te bekijken en op pijnpunten bij te sturen. En in het bijzonder deze tussen de uitvoerende en rechterlijke macht. De federale regering is gevallen door ongeoorloofde druk op de rechterlijk macht. Opeenvolgende ministers hebben nagelaten de beschikbare middelen aan te grijpen om geoorloofde – maatschappelijk en institutioneel verantwoorde – druk uit te oefenen op diezelfde gerechtelijk macht. Yves Leterme mag zich één cynische pluim op de hoed steken: door het optreden van hem en zijn regering heeft hij de rechterlijke macht tot in lengte van jaren alle argumenten gegeven om absoluut niets te veranderen. De minste vorm – of poging daartoe – van bijsturing zal immers aangegrepen worden om te verwijzen naar december 2008. Op deze manier worden transparantie, efficiëntie, prioritisering in functie van maatschappelijke problemen, snelheid van uitvoering, billijke werklast per magistraat, etc. eens te meer taboe-onderwerpen. De sclerose – en het daarmee gepaard gaande wantrouwen in de instellingen – zou tot norm kunnen worden verheven. Tenzij…Tenzij we onze woede omzetten in positieve energie en grote kuis houden in onze instellingen. Ramen en deuren open, stof buiten, licht en lucht binnen. Lenteschoonmaak in de beurs, het justitiepaleis en de 16.
Bart Van Malderen (sp.a):
“sp.a op de bres voor zelfstandigen: hertewerkstellingsbeleid ook voor zelfstandige”
Tijdens de beleids- en begrotingsbesprekingen over het thema ‘werk’ in het Vlaams Parlement pleitte Bart Van Malderen (sp.a) er bij minister Vandenbroucke voor om het Vlaams tewerkstellingsbeleid ook af te stemmen op zelfstandigen die willen of moeten stoppen en als werknemer aan de slag gaan.
In een jaar met nu al meer dan 8000 falingen is een Vlaamse beleid dat zelfstandigen beschermt meer dan nodig. Voorkomen is beter dan genezen. Daarom zal morgen in het Vlaams Parlement onder meer een decreet worden gestemd dat een preventief bedrijfsbeleid mogelijk maakt. De bedoeling van dit decreet is de problemen bij ondernemingen sneller te detecteren. In het Vlaams Parlement nam Bart Van Malderen dit dossier ter harte. Bijna maandelijks ondervroeg hij de bevoegde minister: eerst Moerman, dan Ceysens.
Van Malderen (sp.a): “In het debat over het werkgelegenheidsbeleid vroeg ik bovendien aan de minister om de Vlaamse instrumenten te screenen op hun toegankelijkheid voor zelfstandigen die willen of moeten stoppen, zoals bv. de tewerkstellingspremie en de herplaatsingspremie. Het is belangrijk om deze mensen in hun overgang zo goed mogelijk te begeleiden.. De minister gaat in op mijn suggestie om ook de andere maatregelen en premies te onderzoeken en beter bekend te maken bij de doelgroep. Minister Vandenbroucke bevestigt ondertussen dat de tewerkstellingspremie vandaag reeds toegankelijk is vanaf de eerste dag dat zij als werkloos geregistreerd zijn”.
Mevrouw de voorzitter, geachte ministers, geachte leden, daarnet, bij de uiteenzetting van de heer Dehaene, riep de minister ons op vooral te bekijken wat er deze legislatuur al is gebeurd. Ik ga daar graag op in en zou ook graag van de gelegenheid gebruik maken om een blik op de toekomst te werpen.
Uit de uiteenzettingen van de voorgaande sprekers is ondertussen al duidelijk geworden dat er de voorbije regeerperiode zeer veel geld is geïnvesteerd in Welzijn. Ik meen echt dat elke euro die we investeren in het welzijn van die 6 miljoen Vlamingen, absoluut nodig is. Met dat geld zijn heel wat noden gelenigd. Het is echter duidelijk dat het nog steeds onvoldoende is. Ook dat wordt door niemand betwist. Het functioneren van een minister van Welzijn is blijkbaar nogal paradoxaal. Mijnheer de minister, hoe meer u doet, hoe groter de nood wordt. Jammer genoeg werkt dat niet andersom. Hoe harder u werkt aan het wegwerken van wachtlijsten, des te langer worden ze. Dat stellen we vast bij de bijzondere jeugdzorg, in de kinderopvang en bij personen met een handicap. Dat betekent dat het aantal zorgvragen toeneemt.
We moeten ons afvragen of er meer mensen zijn met een zorgvraag of dat er andere factoren spelen. Ik geloof dat het antwoord twee keer ‘ja’ is. De samenleving creëert problemen die we vroeger niet kenden. De samenleving ervaart sommige situaties die vroeger gemakkelijk aanvaard werden als problematisch. De familiale solidariteit neemt af. De ondersteuning in de mantelzorg neemt af. Er is de uitdrukkelijke vraag naar professionele hulp en zorg vanuit de zorgbehoevende. Er is onzekerheid over de toegang tot zorg, waardoor mensen sneller zorg vragen. Er is de vergrijzing. En zo kan ik nog even doorgaan. Men ervaart dus een brede behoefte aan zorggarantie. Daar wil sp.a dan ook naar streven. Dat we dit in 2009 moeten poneren, houdt in dat we het proces maken van het verleden.
Dendermonde start met een uniek project in Vlaanderen. De stad bouwt 5 serviceflats speciaal voor jongeren die uit de bijzondere jeugdzorg komen. Normaal moeten jongeren in een instelling vanaf hun 18de op eigen benen staan, maar dat is niet evident. In september van volgend jaar start de bouw van het complex.
Op de gemeenteraad van 10 december werd een nieuw stedelijk reglement voor de toewijzing van sociale huurwoningen voorgelegd aan de raadsleden. Dit nieuw reglement kwam er na een uitgebreide bevraging in alle belangrijke sociale woonwijken in Dendermonde.
Het Vlaams huurbesluit geeft aan de steden en gemeente de mogelijkheid om een eigen invulling te geven inzake woonbeleid. De bevraging leverde een aantal belangrijke, met cijfers onderbouwde resultaten op. Uit het onderzoek blijkt dat er nogal wat verschillen zijn tussen de sociale woonwijken, maar ook tussen de huisvestingsmaatschappijen onderling. Samenleven is niet altijd eenvoudig en ook de kwaliteit van de woningen is niet altijd optimaal. Met name de toestand in de Vlotgraslaan en St. Jorisgilde kan heel wat beter.
Schepen van wonen Bart Van Malderen (sp.a): “Om de bestaande problemen aan te pakken nemen we een aantal maatregelen: er komt een leefbaarheidsplan en ook de inkomensgrenzen waaronder men zich mag inschrijven voor een sociale woning gaan omhoog om tot een betere sociale mix te komen. De huisvestingsmaatschappij Dendermondse Volkswoningen nam recent twee bijkomende sociaal assistenten aan om de huurders beter te begeleiden. Volkswelzijn zat al langer op deze piste”.
Bovendien zullen ouderen als doelgroep weerhouden worden voor een reeks aangepaste woningen. Er komt ook een speciaal project om jongeren die uit de bijzondere jeugdzorg komen bijkomend – maar tijdelijk – te begeleiden in hun zoektocht naar een betaalbare woning.
De meest ingrijpende wijziging bestaat erin om bij nieuwe projecten minstens 1/3de van de woningen aan mensen uit de deelgemeente toe te wijzen1. Op deze manier wil men de lokale binding van de sociale huurders verbeteren.
“Dit reglement is zeer belangrijk om een goede sociale mix te behouden en tegelijkertijd aandacht te hebben voor de vergrijzing in onze stad. Door werk te maken van de lokale binding, geven we iedereen, ook mensen uit kleinere deelgemeenten, de kans om in hun eigen omgeving te blijven wonen in een aangepaste en betaalbare woning. Dit veronderstelt natuurlijk een voldoende groot aanbod aan sociale woningen”, besluit Van Malderen.
1 voorwaarde: de laatste zes jaar gedurende drie jaar in de deelgemeente gewoond hebben
Motie rond wachtlijsten in voorzieningen voor mensen met een handicap wordt goedgekeurd.
In de plenaire vergadering van november werd de motie van Bart Caron, Vera Van Der Borght, Tom Dehaene, Vera Jans en Bart Van Malderen over het wegwerken van de wachtlijsten in voorzieningen voor mensen met een handicap goedgekeurd. Er zouden in 2009 geen plaatsen vrij komen. Er wordt in de motie gevraagd om het uitbreidingsbeleid in 2009 onverminderd verder te zetten.
De Vlaamse volksvertegenwoordigers Bart Caron (VlaamsProgressieven) en Bart Van Malderen (sp.a) hebben Minister Vanackere een tijdje geleden geïnterpelleerd over de wachtlijsten.
CD&V beloofde in 2004 om de wachtlijsten weg te werken; het lukt niet ondanks massief meer middelen. Bart Caron en Bart Van Malderen pleiten om de middelen efficiënter in te zetten, vertrekkend van de echte vragen van de personen met een handicap, uitmondend in een zorggarantie voor iedereen.
De indieners van de motie vragen aan de minister om, zoals de voorbije jaren, de nodige voorbereidingen te treffen om het uitbreidingsbeleid in 2009 te kunnen realiseren, in functie van de afbouw van de wachtlijsten van personen van een handicap.
Daarnaast wordt er gevraagd om een meerjarenplan 2010-2014 op te stellen en te bespreken in het Vlaams Parlement voor maart 2009.
In dit meerjarenplan minstens de volgende accenten te leggen:
de ontwikkeling van het concept “zorggarantie”, dit is de wijze waarop kan worden gegarandeerd dat elke persoon met een handicap de juiste zorg krijgt, op het moment dat deze persoon die ook nodig heeft;
de versnelling van de zorgvernieuwing waardoor een betere afstemming van vraag en aanbod kan worden gerealiseerd, evenals een grotere efficiëntie in zorgverstrekking;
het vertrekken van de vragen van de personen met een handicap en derhalve de zorg verder te heroriënteren van een aanbodgestuurde naar een vraaggestuurde zorg;
het Persoonsgebonden Budget (PGB) een volwaardige plaats te bieden in het geheel van zorgvormen;
te streven naar een eenvoudiger subsidiëringsysteem;
een antwoord te bieden aan de problemen van de toegenomen werkdruk bij de medewerkers in de sector.
In samenwerking met de sector moet de Vlaamse overheid de zorg verder uitbouwen om de ongerustheid binnen de sector weg te nemen. Vlaanderen moet woord houden.
Meer info: Bart Caron (0477 49 58 10) – Bart Van Malderen (0486 76 70 62)
Bart Van Malderen (sp.a): “Autosector meer dan opgewarmde kost serveren!”
Op een Rondetafelconferentie werd deze ochtend afgesproken dat zowel de Vlaamse als de federale regering snel maatregelen wil nemen om de crisis in de autosector aan te pakken. Bart Van Malderen, die namens de sp.a de economische thema’s opvolgt in het Vlaams Parlement, steunt de minister maar waarschuwt de sector geen ‘opgewarmde kost’ voor te schotelen. De Vlaamse Regering moet investeren in een duurzame, industriële toekomst.
In Vlaanderen werken 85.000 mensen in de bedrijfsketen van de automobielindustrie, zoals de metaal- en glasindustrie, de garages of de concessiehouders. Ze zijn bijgevolg allemaal rechtstreeks of onrechtstreeks betrokken bij de economische crisis die de sector momenteel treft.
Van Malderen: “Naast de rechtstreeks betrokken werknemers in de autofabrieken zelf, is er ook een zeer complexe internationale keten van toeleveranciers en ander betrokken partners. Het risico is groot dat als één schakel in zware problemen komt, de sector als een dominospel in elkaar valt”.
De sp.a wil belangrijke stappen zetten om de sector te vrijwaren maar wil de autosector meer dan ‘opgewarmde kost’ voorschotelen. De fractie in het Vlaams Parlement wil de huidige crisis aangrijpen om de autosector innovatief en duurzaam te maken.
“In het Vlaams Parlement gaf minister Ceysens een overzicht van de reeds genomen maatregelen. De minister kan op ons rekenen als partner wanneer dit debat gevoerd wordt op voorwaarde dat we echt werk maken van een duurzame transitie. Energie-efficiënte bedrijven of bedrijven die overschakelen (of dat al gedaan hebben) moeten prioritair ondersteund worden. Niet alleen de productie maar ook de producten moeten ecologischer worden. Dit is de beste garantie voor het behoud van de tewerkstelling in deze sector”, besluit Van Malderen.
Al jaren klagen buurtbewoners van papierfabriek VPK over de vele vrachtwagens door hun straten. Zwaar verkeer van en naar VPK kan momenteel niet anders dan door de woonkern van Oudegem rijden. Inwoners klagen dan ook over lawaaioverlast, trillingshinder en verkeersonveiligheid. Het Dendermondse stadsbestuur is zich bewust van de problemen en besloot al enige tijd geleden om hier een oplossing voor te zoeken. Een ontsluitingsplan voor VPK moet soelaas brengen. De opmaak van dit plan begon al enkele jaren geleden en de ontwerper is nu klaar met het voorontwerp. Dat werd voorgelegd aan de buurtbewoners.
45 vrachtwagens per dag
Rond het bedrijventerrein van VPK wordt een gloednieuwe weg aangelegd. Zo wordt het vrachtverkeer in zowel de Varenbergstraat als de Hunnenberg tot een kwart gereduceerd. In plaats van de 170 vrachtwagens per dag, zullen deze straten er dan 45 per dag moeten slikken.
De Varenbergstraat en Hunnenberg worden eenrichtingsverkeer. Alleen verkeer vanuit de Oudegemsebaan in de richting van VPK mag er door. Terugrijden moet via de nieuwe weg rond VPK, langs de Dender.
Het kruispunt van de Hoogtestraat met de Oudegemsebaan krijgt een voorsorteerstrook waarop vrachtwagens die moeten afslaan naar VPK, kunnen wachten om zo files te voorkomen. Bovendien wordt het huidige fietspad, dat tussen de spoorweg en VPK loopt, verplaatst naar de overzijde van het kruispunt.
“Zo voorkomen we dat fietsers en vrachtwagens elkaar nog moeten kruisen”, zegt schepen van Mobiliteit Bart Van Malderen (sp.a).
Hij is ervan overtuigd dat dit plan de verkeersleefbaarheid in Oudegem ten goede zal komen. En ook buurtbewoners zien de plannen goed zitten. Alleen lieten zij tijdens de informatievergadering verstaan dat ze hun vragen hebben bij de timing.
In een jaar met nu al meer dan 8000 falingen is een Vlaamse beleid dat zelfstandigen beschermt meer dan nodig. Voorkomen is beter dan genezen. Daarom zal morgen in het Vlaams Parlement onder meer een decreet worden gestemd dat een preventief bedrijfsbeleid mogelijk maakt. De bedoeling van dit decreet is de problemen bij ondernemingen sneller te detecteren. In het Vlaams Parlement nam Bart Van Malderen dit dossier ter harte. Bijna maandelijks ondervroeg hij de bevoegde minister: eerst Moerman, dan Ceysens.
Het Vlaams huurbesluit geeft aan de steden en gemeente de mogelijkheid om een eigen invulling te geven inzake woonbeleid. De bevraging leverde een aantal belangrijke, met cijfers onderbouwde resultaten op. Uit het onderzoek blijkt dat er nogal wat verschillen zijn tussen de sociale woonwijken, maar ook tussen de huisvestingsmaatschappijen onderling. Samenleven is niet altijd eenvoudig en ook de kwaliteit van de woningen is niet altijd optimaal. Met name de toestand in de Vlotgraslaan en St. Jorisgilde kan heel wat beter.
Op een Rondetafelconferentie werd deze ochtend afgesproken dat zowel de Vlaamse als de federale regering snel maatregelen wil nemen om de crisis in de autosector aan te pakken. Bart Van Malderen, die namens de sp.a de economische thema’s opvolgt in het Vlaams Parlement, steunt de minister maar waarschuwt de sector geen ‘opgewarmde kost’ voor te schotelen. De Vlaamse Regering moet investeren in een duurzame, industriële toekomst.
