Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) van de Vlaamse overheid betaalt 42 procent van zijn facturen te laat. Dat zegt Vlaams parlementslid Bart Van Malderen (sp.a) op basis van een antwoord van Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken Hilde Crevits (CD&V) op een schriftelijke vraag.

Vlaanderen telt zo’n 5.000 kilometer gewestwegen en 900 kilometer autosnelwegen. Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) staat in voor de aanleg, het onderhoud en het optimaliseren van die infrastructuur. Het AWV doet daarvoor een beroep op studiebureaus, aannemers en andere leveranciers.

Onvoorziene werken
Volgens Van Malderen blijkt dat het AWV eind april 2010 voor 22,7 miljoen euro aan openstaande facturen had staan. Van een hele reeks facturen, voor in totaal 9,7 miljoen euro, was de uiterste betaaldatum al verstreken. De vertraging in de betaling is volgens minister Crevits vooral te wijten aan onvoorziene werken waarvoor nog geen krediet voorzien was.

Van Malderen dringt er bij Crevits op aan dat het AWV zijn facturen in de toekomst stipter betaalt, maar “vooral ook om meerwerken te vermijden door vooraf een betere planning te maken en de procedures te versoepelen”. (belga/dea)

© Lees het artikel ook op de website van De Morgen

Het volledige verslag kan u nalezen op de website van het Vlaams Parlement.

Het volledige debat kan u nalezen op de website van het Vlaams Parlement.

Ik ben er nochtans van overtuigd dat het Vlaams Parlement zich dringend en vaker dan vandaag het geval is over de toestand van de arbeidsmarkt zou moeten buigen.

Alsmaar meer Vlamingen zijn op zoek naar een job. Nog meer werknemers vragen zich af of ze in de nabije toekomst nog wel werk zullen hebben. Gezien de economische toestand wordt de stap op de arbeidsmarkt voor een nieuwe generatie schoolverlaters geen sinecure.

Het planbureau bevestigde deze week de moeilijke toestand: de werkgelegenheidsgraad zou dalen van 63,5 % in 2009 tot 62,3 % in 2011. Gegeven de evolutie van de beroepsbevolking, neemt het aantal werklozen (met inbegrip van de niet-werkzoekende uitkeringsgerechtigden), na een stijging van 45 000 eenheden in 2009, dit jaar verder toe met 52 900 en in 2011 met bijna 29 000 eenheden. De geharmoniseerde Eurostat-werkloosheidsgraad zou daardoor stijgen van 7 % in 2008 tot 8,8 % in 2011.

Slecht nieuws dus. In dat kader lijkt het eerder deze week gepresenteerde  tewerkstellingsprogramma van de NVA (500.000 nieuwe jobs) nogal op los zand gebouwd. Na grondige lectuur van het programma blijven we toch op onze honger zitten over de manier waarop deze jobs zullen gecreëerd worden. Na wat zoeken vinden we in de tekst volgende passage:

“De N-VA legt daarom duidelijke keuzes voor inzake het arbeidsmarktbeleid, keuzes die aansluiten bij wat we nu al doen op Vlaams niveau en die een vertaling zullen moeten krijgen doorheen het volledige arbeidsmarktbeleid eenmaal in handen van Vlaanderen.”

Als we kijken naar het palmares dat N-VA-minister Muyters vandaag kan voorleggen, blijven we met vragen zitten. Eind 2009 sloten de Vlaamse regering en de sociale partners een WIP af: een ambitieus programma dat Vlaanderen door de crisis moet loodsen.

De uitvoering van het luik arbeidsmarkt blijft bijna zes maanden na het afsluiten steken in goede voornemens en loze beloftes. Behoudens de aanpassing van een aantal doelgroepmaatregelen door de VDAB blijft de concrete uitvoering op het terrein van het WIP voor wat betreft arbeidsmarkt vaak dode letter. Met een herhaalde besparingsopdracht voor de VDAB in combinatie met de stijgende werkloosheid zal het ook niet eenvoudig zijn om veel nieuwe initiatieven te nemen. Gisteren maakten de Vlaamse werknemersorganisaties zich al hardop zorgen over de financiering en het functioneren van de VDAB.

Als dit een voorafspiegeling is van het N-VA-beleid na 13 juni, mogen de werkzoekenden in dit land zich grote zorgen maken.

De N-VA laat wel in haar kaarten kijken over de begeleiding van werklozen:

“In de eerste 6 tot 12 maanden van de werkloosheid (fase 1) leggen we de nadruk op een intensieve begeleiding en indien nodig bijscholing in functie van een nieuwe job in de reguliere economie. Na 1 jaar werkloosheid (fase 2) steken we een tandje bij via een loonkostpremie voor werkgevers uit de privésector die werkzoekenden in dienst nemen die langer dan 1 jaar werkloos zijn. Als sluitstuk van het versterkte activeringsbeleid (fase 3) bieden we werkzoekenden die de kaap van 2 jaar werkloosheid overschrijden de garantie op een tijdelijke werkervaring in de nonprofitsector en/of de (semi-)publieke sector. “

Dit betekent een afbouw van de huidige begeleiding. Als je weet dat iemand begeleiding en bijkomende opleiding nodig heeft waarom dan wachten tot na zes maand werkloosheid.

Een loonkostpremie die enkel gekoppeld is aan de duur van werkloosheid (en bijvoorbeeld niet aan competenties of loonniveau) is niet alleen weinig efficiënt maar houdt ook het risico in op perverse effecten.

Een loonkostpremie zal immers geen enkele werkgever overtuigen om een universitair extra aan te werven maar men zal de premie wel ontvangen voor aanwervingen die men toch al zou doen. Hierdoor loopt de budgettaire kost op en ontberen we de middelen om die aanwervingen te stimuleren die echt het verschil maken. Bovendien zou de door de N-VA voorgestelde premie kunnen leiden tot het perverse effect dat men mensen kunstmatig langer in werkloosheid houdt om toch de premie te ontvangen.

Dit lijkt allemaal heel sterk op een veralgemening van een premie die minister Milquet wou invoeren. De veralgemening van een slechte maatregel maakt hem alleen maar veel duurder, niet doeltreffender.

De garantie op werkervaring voor iedereen die langer dan 2 jaar werkloos is zou eind april 2010 een werkervaringstraject betekenen voor 50.590 mensen die allemaal in de Vlaamse socio-profit aan de slag zouden moeten gaan. Daar werken vandaag ongeveer 100.000 mensen

Misschien zou een betere afbakening van de doelgroep ook hier de efficiëntie en de financiële haalbaarheid kunnen verhogen.

Over al die dingen wou ondergetekende minister Muyters (N-VA) vandaag in het parlement ondervragen maar parlementsvoorzitter Peumans (N-VA) stak daar een stokje voor. Wordt vervolgd.

Bart Van Malderen

Uit het antwoord op de parlementaire vraag van Van Malderen blijkt dat er in totaal zo’n 137.000 m³ grond wordt aangevoerd. In totaal zijn hiervoor 9.000 vrachten nodig gespreid over 275 dagen, gemiddeld komt dit neer op 33 vrachten per dag.

Vlaams volksvertegenwoordiger Van Malderen (sp.a): “Ik vroeg de minister of het transport van deze grondmassa niet over de Schelde kon gebeuren, gezien de ligging van de bouwplaats een ideale manier om de wegen in de ruime omgeving te ontlasten. In haar antwoord bevestigt de minister dat de bouw van een aanlegsteiger overwogen werd, maar dat de kostprijs ervan de kost van het project zou verdubbelen. Ik vind het spijtig dat het vervoer van de massa grond niet over het water kan. Ik verzoek de minister dan ook om bij de andere Sigma-projecten systematisch vervoer over het water te voorzien”.

Uit het antwoord blijkt verder dat de grondtransporten klaar zullen zijn tegen eind 2010, tegen begin 2011 dienen alle werken klaar te zijn.

De stad en samenlevingsopbouw zetten een wijkproject op waaruit een buurtcomité groeide. Een van de eerste activiteiten was het herstarten van Donckstraatkermis. Eerst, tien jaar geleden, zeer schuchter met een paar kermisattracties en kleine legertentjes. Vandaag met een uit te kluiten gewassen feesttent en een programma dat vier dagen aan een stuk vertier biedt voor de gehele wijk en bezoekers zoals ondergetekende. De opbrengst wordt gebruikt om de buurt verder te laten opleven. Snoeisel van hagen kan worden verhakseld. Maar er is bijvoorbeeld ook de jaarlijkse uitstap met de wijk. Ook op sociaal vlak is er vooruitgang. Een van de initiatiefnemers vertelde me dat er 10 jaar geleden rotzakjes waren die tenten kapotsneden en die nu komen vragen hoe ze kunnen helpen aan de kermis.

Betekent dit dat er in de wijk geen problemen meer zijn? Geenszins: er blijft pijnlijke armoede bestaan, het is er niet altijd peis en vree, er zijn problemen met jonge vandalen. Maar de mensen en het beleid hebben nu wel duidelijke aanspreekpunten. Er wordt vanuit de stad structureel ingezet op deze en andere wijken. En de sociale huisvestingsmaatschappij die aan de basis ligt van deze wijk, heeft ook een nieuw elan gekregen en zet nu volop in op leefbaarheid van de buurt met een herstelprogramma maar ook met een huurdersblad.

Maar de echte helden dat zijn zij die er 10 jaar geleden in geloofden en tot op vandaag zich uit de naad werken om hun buurt samen iedere dag beter te maken. Er zijn er die een hele week op het plein doorbrengen: opzetten, helpen, opkuisen afbreken. En dan heb ik het nog niet over het vele onzichtbare paperassenwerk. Ik hoop dat deze mensen de moed blijven vinden en de ondersteuning krijgen om verder te gaan. Solidariteit werkt echt.

Meer dan 5 minuten vertraging bij 1 op 5 treinen ‘s ochtends, ‘s avonds zelfs 1 op 3 treinen!

Uit een brief van gedelegeerd bestuurder Descheemaecker aan Dendermonds schepen van mobiliteit Van Malderen (sp.a) blijkt dat de piekuurtreinen tussen Dendermonde en Brussel regelmatig kampen met vertragingen. De treinen beschikken ook vaak over onvoldoende zitplaatsen voor de Dendermondse pendelaars. Deze situatie is geen nieuws voor pendelaars, maar wordt nu ook bevestigd door de NMBS zelf. Van Malderen hoopt op een snelle oplossing.

De voorbije maanden ontving schepen van mobiliteit Bart Van Malderen (sp.a) regelmatig klachten van Dendermondse pendelaars over de stiptheid van de treinen op de lijn Dendermonde – Brussel. Vooral tijdens de piekuren ’s ochtends en ’s avonds ervaren de treinreizigers veel problemen.

Van Malderen kaartte deze problemen aan bij de gedelegeerd bestuurder van de NMBS. Uit cijfers die de schepen kreeg, blijkt dat de klachten terecht waren. De regelmaat van de lijn 60 van Dendermonde naar Brussel was in januari 2010 91,2% en in februari 2010 90,1%, 1 op 10 treinen kampte dus met problemen.

Uit cijfers voor de 3 belangrijkste spitsuurtreinen tijdens de ochtend- en avondspits blijkt dat ’s ochtends 1 op 5 treinen met meer dan 5 minuten vertraging aan komt in Brussel en ’s avonds 1 op 3 treinen met meer dan 5 minuten vertraging aan komt in Dendermonde.

Van Malderen: “Als men daarbij in rekening brengt dat het hier gaat over gemiddelden, kan men niet anders dan besluiten dat de lijn met ernstige problemen kampt. De NMBS liet mij ook weten dat de spitsuurtrein van 8.07u van Dendermonde – Brussel in totaal over 666 zitplaatsen beschikt, daarvan zijn er bij aankomst van de trein in het station van Dendermonde al – gemiddeld – 494 bezet. Er blijven dus amper 172 plaatsen over voor de Dendermondse pendelaars. De NMBS onderzoekt hoe men de regelmaat en het comfort op de lijn kan verbeteren en verwacht tegen de zomermaanden resultaten van dit onderzoek. Ik vraag de NMBS dan ook snel oplossingen uit te werken en zal dit dossier uiteraard verder opvolgen”.

© Editie Dendermonde

In juni 2002 werd de sporthal aan de Van Langenhovestraat in Sint-Gillis na een zware brand volledig in de as gelegd. De stad bleef niet bij de pakken zitten en onder impuls van toenmalig burgemeester De Batselier werd al gauw werk gemaakt van een ambitieus bouwproject om een moderne sporthal op de site op te trekken. De sporthal werd in september 2006 in gebruik genomen. Daarnaast richtte de stad ook een autonoom gemeentebedrijf (AGB) op om de nieuwe sporthal beter te beheren. Dit betekent ook dat de BTW zou kunnen teruggevorderd worden.

Bart Van Malderen (sp.a), voorzitter van het AGB: “De BTW-administratie betwistte echter deze werkwijze. De stad was echter overtuigd van haar gelijk en besloot het been stijf te houden. Nu is gebleken dat wij wel degelijk correct gehandeld hebben. Dit zorgt er voor dat de stad in totaal 1.906.360,52 euro aan betaalde BTW-gelden zal teruggestort krijgen, daarbovenop zullen ook moratoire intresten betaald worden”.

Van Malderen zegt niet alleen tevreden te zijn dat deze zaak tot een goed einde werd gebracht. Hij bevestigt ook dat de werkwijze om investeringen via het AGB te laten verlopen mogelijkheden biedt voor andere, nieuwe investeringsprojecten van de stad en het AGB.

“Dankzij het AGB krijgen we tot 21% meer marge op investeringsprojecten en dat kan de stad uiteraard enkel ten goede komen. Ik wil dan ook de verschillende stadsdiensten bedanken om dit dossier tot een goed einde te brengen”, besluit Van Malderen.

De website is een initiatief van het Regionaal Economisch en Sociaal Overlegcomité (Resoc) Waas & Dender, in samenwerking met de lokale besturen en de sociale partners uit deze regio’s. Beveren beschikt al over een eigen site. Resoc Waas & Dender beheert de nieuwe website.

‘Wij coördineren, registreren en actualiseren de informatie’, zegt regiocoördinator Kathleen Stevens. ‘Op vandaag zijn al 124 kinderopvanginitiatieven geregistreerd. De lancering van de webstek gaat gepaard met een uitgebreide promotiecampagne. We verspreiden 40.000 folders, onder andere via de kleuter- en basisscholen, dienstencentra, werkwinkels, materniteiten en huisartsen.’

Gebruiksvriendelijke site

Het idee om een gebruiksvriendelijke website op te starten ontstond binnen het overleg kinderopvang van Resoc.

‘Een noodzaak’, onderstreept voorzitter Bart Van Malderen. ‘Zeker nu er tekenen zijn dat de economie opnieuw aantrekt. Een op termijn stijgende tewerkstelling zal ook de nood aan kinderopvang doen toenemen.’

Vandaag telt Waas & Dender op 785 locaties via 183 kinderopvanginitiatieven 7.746 opvangplaatsen.

‘Dat aanbod overstijgt zelfs de minimumnormen, zodat we vanuit de Vlaamse regering niet meteen op een uitbreiding van het aantal plaatsen kunnen rekenen’, aldus Van Malderen. ‘We moeten echter blijven aandringen, de bevoegde minister op het hart drukken dat Waas & Dender hoogdynamische regio’s zijn.’

De site is bijzonder gebruiksvriendelijk.

Ouders moeten enkel de leeftijd van hun kind, het tijdstip, type en gemeente van opvang aanvinken en ze krijgen een overzicht van het aanbod, voorzien van een reeks gegevens.

© Het Nieuwsblad – Jean-Pierre De Lamper